Mijn grote hobby, naast al het serieuze werk. Ik ben bijna 10 jaar PvdA lid, en bijzonder kritisch over de rol van de sociaal-democratie in de moderne samenleving. Hekel de begrippen links en rechts. Nieuwe politiek moet daarboven staan!

Het Basis inkomen; progressieve politiek of conservatief stilstaan en hopen dat het goedkomt?

Door MaDLiVe op vrijdag 8 mei 2015 13:07 - Reacties (39)
Categorie: Politiek, Views: 6.279

Deze brief is gericht aan de Nijmeegse PvdA fractie. In de eerste week van april 2015 deed Groen Links Nijmegen in navolging tot diverse andere Nederlandse initiatieven een voorstel tot het experimenteren met het basis inkomen in Nederland. Een controversieel onderwerp. Echter met een snel veranderende arbeidsmarkt is het essentieel dat we nadenken over nieuwe vormen van inkomen en geluk. De PvdA fractie in Nijmegen schoot dit voorstel ongenadig en ondoordacht af voordat het vorm kon krijgen in de vorm van een klein experiment (http://www.nijmegen.pvda....tussen-droom-en-daad.html). Dit ondanks de partij nog volop in discussie is over dit onderwerp. Conservatieve politiek in mijn optiek. Gelukkig was de rest van de raad een stuk progressiever en kon dit voorstel op de VVD en PvdA na op brede steun rekenen.


De PvdA Nijmegen en het basisinkomen; Een gebrek aan een progressieve visie


Als (Nijmeegse) PvdA'er wil ik graag stevig mijn ongenoegen uiten over de actie van de Nijmeegse fractie aangaande het voorstel van Groen Links wat een opzet gaf tot de discussie en het mogelijk experimenteren met het basis inkomen in Nijmegen. Een progressief geluid mist compleet in deze kwestie aan de zijde van de Nijmeegse PvdA fractie. Laten we deze discussie voornamelijk even feitelijk houden. De arbeidsmarkt zal in de komende jaren nog drastischer veranderen dan dat hij voorheen deed. Niet alleen verdwijnen door automatisering banen in de klassieke industrie ook zijn de prognoses dat bijvoorbeeld banen in de transport sector zullen verdwijnen. (zie ook: http://tegenlicht.vpro.nl...15/werken-van-morgen.html). Niet alleen de huidige economische crisis legt druk op de arbeidsmarkt maar ook de technologische evoluties doen dat in ongekende mate. We moeten het met elkaar eens zijn dat we de banen van vroeger en tot op zekere hoogte het werk van nu nooit meer zal terugkeren, ongeacht de hoeveelheid valse politieke beloftes die worden gemaakt. Dat klinkt beangstigend maar wetende dat dit realiteit gaat worden roept dit ook op tot een precedent om na te gaan denken over vernieuwingen in de arbeidsmarkt, op gebied van onderwijs en daarmee op een fundamenteler niveau; het inkomen en bestaan.

Het voorstel aangaande het basisinkomen van Groen Links Nijmegen is een voorstel is in navolging van diverse andere gemeentes (Groningen, Wageningen). Ook in andere landen wordt veelvuldig met het basisinkomen geŽxperimenteerd. Er is geen consensus of het basisinkomen een oplossing gaat bieden voor het huidige en het toekomstige verlies aan betaalde arbeid. Maar als wetenschapper durf ik te zeggen dat geen enkele econoom of andere wetenschapper die wijsheid momenteel in pacht heeft. Het mogelijke succes van een basisinkomen in Nederland berust momenteel op hypotheses en theorieŽn. Hoog tijd dus om hiermee op kleine schaal te gaan experimenteren, we hebben data nodig om hier zinnige conclusies aan te binden. De eerste resultaten uit landen die experimenten hebben uitgerold lijken veelbelovend maar zijn ook erg context specifiek. (http://tegenlicht.vpro.nl...periment-gratis-geld.html).

De Partij van de Arbeid is in de essentie altijd diep verweven geweest met de zekerheid van inkomen en arbeid. Daarom was ik ook zeer verbaasd over de insteek die de Nijmeegse vraagstuk koos op het voorstel van Groen Links en de uitingen die zijn gedaan in de landelijke media. Dit heeft niets te maken met progressieve politiek maar alles te maken met een conservatieve gesloten blik. Ik vraag me ook oprecht af hoeveel leden deze afwijzing zouden ondersteunen zeker als het zo scherp wordt geformuleerd als Dhr. Van ‘t Veen tijdens de Nijmeegse kamerronde en Radio 1, wij zouden ‘principieel tegen zouden zijn’. Ook heeft dit weinig te maken met de landelijke koers die wij hebben gekozen als leden van de partij. (http://basisinkomen.nl/wp...ngenomen-op-congres-pvda/) De PvdA heeft een lange traditie als het gaat om participatie in de discussies met betrekking tot het basisinkomen, hoog tijd voor een reeks aan experimenten want alleen op deze manier kunnen we kennis vergaren over nieuwe vormen van bestaans en inkomen zekerheid. Het voorstel van Groen Links was ook niets meer dan een voorstel tot experimenteren, nadenken en discussiŽren. Schandelijk dus dat de PvdA daar als ogenschijnlijk progressieve partij gelijk met gestrekt been op ingaat. Ook Monica Sie, directeur van het Wetenschappelijke bureau van de PvdA (Wiardi Beckman Stichting) zei afgelopen week in de Leeuwarder Courant dat de grootste voor en tegenstanders van het basis inkomen bij de PvdA zitten. Dat moeten we interpreteren als een oproep tot discussie en experimenteren.

Of het basisinkomen een succes zal zijn moet blijken uit experimenten op lokale schaal, daar deze heel context specifiek zijn. Dat is de enige manier om data te vergaren en zinnige uitspraken te doen over dit vraagstuk. De complexe situatie op de arbeidsmarkt vraag om nieuwe oplossingen maar tegelijkertijd zullen we moeten accepteren dat klassieke arbeid door vergaande automatisering op den duur grotendeels zal verdwijnen. Het is aan de politiek om hier pro-actief op in te spelen. De PvdA Nijmegen spreekt op haar website over ‘utopische fantasieŽn’. Behalve dat dit statement van een zekere ongegronde arrogantie doordrongen is mist er ook nog iets zeer essentieels; De Nijmeegse fractie vergeet te melden de automatisering in deze wereld in een recent verleden ook tot de utopische fantasieŽn behoorde. Tegelijkertijd bieden deze ‘utopische fantasieŽn’ een mogelijke blik in onze toekomst en onze nieuwe realiteit. Hier is echter wel durf en een progressieve blik voor nodig. Iets wat de Nijmeegse PvdA fractie hopelijk nog gaat vinden. Gelukkig staat de rest van de raad wel open voor nieuwe initiatieven en laat daarmee zien een stuk progressiever te zijn en lef te hebben dan de Nijmeegse PvdA fractie.

Politics was once about beliefs and society. Now it is a worship of money

Door MaDLiVe op donderdag 9 april 2015 23:13 - Reacties (10)
Categorie: Politiek, Views: 3.273

https://therealshowstopper.files.wordpress.com/2012/11/pvdaalmoes.jpg

Voorwoord
Dit artikel is geschreven door een aantal Nijmeegse PvdA'ers die samen kwamen in de Burchtstraat te Nijmegen. Als groep Nijmeegse PvdA’ers die zich oprecht zorgen maken over de rol van de sociaal-democratie in onze huidige maatschappij hebben we een manifest geschreven. We geven de discussie graag een positieve, constructieve draai, maar de tijd voor reflectie is hoe dan ook aangebroken. Wat is de rol van de sociaal-democratie nog in onze huidige maatschappij, en hoe gaat we om met de nationale en internationale vraagstukken welke een hevige invloed hebben op alle aspecten van de maatschappij? Ook wij sturen aan op een partij brede discussie, en het overstijgen van oude denkkaders en dogma’s zoals links en rechts. Wij zijn op zoek naar een progressieve blik gevuld met visie en dragen daar graag met anderen aan bij.

Politics was once about beliefs and society. Now it is a worship of money
(Ooit ging politiek over visie, vertrouwen en maatschappij. Tegenwoordig draait het alleen om de overdreven gehechtheid aan geld)

In Nederland waren het de sociaal-democratie en de christen-democratie die na de Tweede Wereldoorlog de basis hebben gelegd voor een liberale rechtsstaat, stabiele partijdemocratie en een breed in de samenleving verankerde verzorgingsstaat. Maar er is sinds die tijd heel veel veranderd 'Veel voorwaarden waarop het naoorlogse Europese samenlevingsmodel ooit steunde zijn aan het verdampen en eroderen. De oorzaken daarvan zijn divers en complex: van secularisering tot aan het postindustrieel verdwijnen van de arbeidersklasse, van globalisering en migratie tot aan zegenrijke ontvoogding en individualisering.'1
De sociaal-democratie in Nederland en ook in Europa verkeert in zwaar weer. De electorale positie van de PvdA is structureel slecht. Dit wordt naar onze mening niet alleen veroorzaakt door de rol die de PvdA speelt in het kabinet. De problemen zitten op een fundamenteler niveau en zijn globaal waar te nemen. 'It's the economy stupid', Clinton. 'New Labour', Tony Blair, 'het afschudden van de ideologische veren', Wim Kok, vergelijkbare ontwikkelingen zagen we in Duitsland onder SchrŲder. 'The worship of money', kreeg ook de sociaal-democratie in zijn greep. Het was een politieke keuze, van de PvdA, om mee te gaan in het experiment van vergaande liberalisering in de publieke sector, de zogenaamde ‘Derde Weg’, die we sinds de afgelopen twintig jaren blind aan het berijden zijn.

In ons land zijn we in de afgelopen decennia de zeggenschap over cruciale onderdelen van onze samenleving kwijtgeraakt, voornamelijk in de sectoren die voorheen een sterke verankering in de publieke sector hadden. Het doordrukken van veranderingen en aanpassingen heeft in een veel te hoog tempo plaatsgevonden, dit zonder deze ingrijpende ontwikkelingen uitgebreid te evalueren. Voornamelijk op voor de PvdA belangrijke beleidsterreinen en dat heeft geleid tot grote onvrede en teleurstellingen bij de burger. Denk daarbij aan de zorgsector, geÔllustreerd door de chaos rond de PGB's en de thuiszorg. Het onderwijs, de aanpassingen rond de studiefinanciering en het ongefundeerde rendementsdenken. De onzekerheid en onduidelijkheid over de pensioenvoorziening voor de jeugd van vandaag en morgen. De woningcorporaties die losgezongen zijn van hun primaire taken en de daaruit voortvloeiende oplopende huren en de misselijkmakende verrijkingen en verspillingen. Het geblunder rond het Gronings gas. Het JSF-debacle. Om het over de banken nog maar niet te hebben. Daarnaast zien we steeds vaker hoe er vanuit de EU beslissingen zonder brede steun van de burger worden genomen. Het debat over het TTIP-verdrag illustreert hoe beslissingen met een grote impact op onze maatschappij de nationale soevereiniteit kunnen ondermijnen. Beslissingen die worden genomen zonder breed draagvlak onder onze bevolking doen het vertrouwen in de politiek verdampen.

In het rapport van de commissie Dijsselbloem over de onderwijshervormingen Tijd voor onderwijs uit 2008 werd in algemene bewoordingen gesteld dat 'majeure operaties eerst in de praktijk beproefd moeten worden en niet gepaard mogen gaan met bezuinigingen.’

Deze les is geheel genegeerd zo betoogt ook Willem Witteveen in zijn pleidooi, De wet als kunstwerk, waarin hij schrijft dat wetten redelijk en begrijpelijk moeten zijn, geschreven op grond van blijvende waarden en houdbaar voor de toekomst. Hij verzet zich tegen gelegenheidswetten die partijpolitieke of coalitiepolitieke doeleinden op de korte termijn dienen. Een pleidooi dat wij van harte ondersteunen.

Een drietal principes vormt de basis van onze agenda om de PvdA weer de partij te laten zijn die de mensen grip geeft op de kwesties die ze niet alleen kunnen oplossen: absolute waardevastheid, het herwaarderen van collectieve voorwaarden en actie en de PvdA als laboratorium van progressieve ideeŽn. Als herkenbare waarden het fundament zijn van politiek handelen, ontstaat een echt alternatief programma. Dan valt er iets te kiezen en kunnen mensen dingen veranderen via het uitbrengen van hun stem. Experimenteren met nieuwe vormen en gedachten aangaande democratie (gekozen bestuurders, referenda) en 'mehr Demokratie wagen' (naar het motto van Willy Brandt) zijn daar onlosmakelijk mee verbonden.

Dit is geen pleidooi om onze verantwoordelijkheid te ontlopen. Ons uitgangspunt is dat we de rit uitzitten, maar we moeten ons nu gaan voorbereiden op de toekomst van de PvdA en Nederland. Het zal niet vanzelf weer goed komen. Dat is misplaatst wensdenken. Kijk naar de visieloze agenda van de VVD: sneuvelen in het kalifaat, nauwe betrekkingen met dictators die mensenrechten schenden en het sluiten van de Europese buitengrenzen. Het is nu tijd ons te bezinnen op een progressieve toekomst met een heldere visie. We moeten afstand nemen van de kwartetkaarten-politiek die ons niets brengt en ons vervreemdt van onze kiezers. Het gaat om de zoektocht om onze eigen ideologie te herdefiniŽren.

Wat ons betreft nemen we afscheid van een positie in het centrum van de macht, wat bijna per definitie leidt tot centristische (kleurloze) politiek. De sleutel tot succes is het creŽren van duurzame en progressieve samenwerking gericht op een meerderheidsregering, oftewel: machtsvorming met partijen die deze visie delen. De huidige politieke koers, het voeren van een centristische compromispolitiek zoals momenteel onder Rutte II gebeurt, draagt bij aan de totale onherkenbaarheid en afwezigheid van progressief en door onze achterban breed gedragen beleid in de politiek. Dit wordt veroorzaakt door het ontbreken van een eigen ideologische visie en politieke agenda. Laten we dus eerst naar onszelf kijken. Daar moeten we de komende tijd onze energie in stoppen.

De Burchtstraatgroep uit Nijmegen, 8 april 2015

1 Renť Cuperus, 'Postliberalisme is het antwoord op populisme', in: Renť Cuperus en Menno Hurenkamp (red.), Omstreden vrijheid. Waartoe een vrije samenleving verplicht, Van Gennep, Amsterdam 2015, p. 13.

Het antwoord van Diederik Samsom

Door MaDLiVe op dinsdag 6 januari 2015 14:08 - Reacties (9)
Categorie: Politiek, Views: 4.847

Wellicht herinneren jullie mijn post nog m.b.t. de vrije artsen keuze. Een ontwikelling die voor mij de constante afbraak van onze zorgstaat illustreert, een trend die is ingezet in 2005/2006 toen we naar een geliberaliseerde zorgmarkt toe bewogen. Mooie beloftes waren er gemaakt. De markt zou het klusje wel klaren; meer transparantie, lagere kosten en hogere kwaliteit. En hoewel we eigelijk niet weten hoe we dit moeten evalueren gebeurd het in eerste instantie ook niet, die intentie lijkt te missen en dat is zeer zorgelijk! Gelukkig zijn er wel enkele pogingen ondernomen en het verhaal is alles behalve mooi. Hier moeten consequenties aan verbonden worden; het grote zorg experiment is mislukt ten koste van de burger. Maargoed mijn uitgebreide repliek kunnen jullie lezen in de post van twee weken geleden; De Zondag avond brief, deze brief was gericht aan Diederik Samsom, die dapper het beleid van de PvdA verdedigt, een onverdedigbaar beleid wat mij betreft. Maar hij (of een van de medewerker heeft gereageerd. Een reactie die wat mij betreft de bittere armoede in de politiek perfect illustreert, maar oordeel vooral zelf;
Diederik Samsom
Beste Amrish

We zijn het geheel eens. Het gaat niet goed in de zorg nu. We willen een publiek stelsel, met publieke verzekeraars die de zorg inrichten (en dus zůnder vrije artsenkeuze maar dat terzijde). Dat staat ook in ons programma.

Nu doet zich de situatie voor dat we dat publieke stelsel niet hebben. En ook niet gaan krijgen zolang alleen de PvdA er voor is.

Wat doen we dan? Nogmaals herhalen hoe slecht het huidige stelsel is; tegen alles stemmen omdat we 'eerst het stelsel fundamenteel moeten wijzigen'?

Of zorgvuldig kijken hoe je binnen dit stelsel voor de sociaal-democratie resultaten kunt bereiken en stapje voor stapje naar een solidairder systeem bewegen dan we vandaag de dag hebben?

Dat is in essentie de vraag. Ik weet het antwoord wel

Met vriendelijke groet

Diederik Samsom
Ik
Beste Diederik,

Een goed politiek antwoord, overigens is de SP hier ook voor te porren. Dit is volgzame politiek niet de leidende rol waar ik op inspeel, de rol die we zouden moeten kiezen. Sommige zaken zouden we niet moeten willen als sociaal democratische partij, waar we onszelf niet verliezen in consessie politiek. Overigens ben ik erg benieuwd welk stapje we dan hebben gezet dat streeft naar het sociaal-democratische beleid.

Ik weet het antwoord namelijk niet.

Fijne avond,
Diederik Samsom
In de zorg:

- Wijkverpleging terug
- Integrale bekostiging eerste lijn, minder markt
- Specialisten in loondienst
- topsalarissen aangepakt
- transparantie en toezicht verzekeraars (ironisch werd die wet door de senaat verworpen)
- extra zorgtoeslag onderkant
- betere arbeidsvoorwaarden thuiszorg


Overig

- meer duurzame energie, doorbraken op zee en in de woningbouw
- kleinere dienstbare woningcorporaties
- aanpak inkomensverschillen
- meer investeren in leraren
- zekerheid voor flexwerkers
- schoonmakers in vaste dienst
- aanpak uitbuiting in schijnconstructies
- kinderpardon en humaner asielbeleid
- een open blik en meer invloed in Europa
- aanpak banken
- aanpak bonussen
- eindelijk aanpak belastingontwijking
- hypotheekrenteaftrek
- eerlijker vermogensbelasting

Etc
Etc

Met vriendelijke groet

Diederik Samsom
ik
Beste Diederik,

Fijn dat je de tijd neemt om de antwoorden, dat waardeer ik ten zeerste. ik begrijp dat je het druk hebt. Op een begeven moment worden wat mij betreft keuzes inderdaad fundamenteel. Je kunt je erg verliezen in compromissen in de politiek. Wellicht kun je je publieke sterk uitspreken dat we weer terug willen naar een publiek zorgstelsel, dit zal inderdaad niet worden gewaardeerd door een coalitie partner maar het zal ten zeerste worden gewaardeerd door de PvdA stemmer. Ik wil geen PvdA lid zijn dat zich constant negatief uitlaat, zo ben ik niet en dat is weinig productief. Maar ben wel erg stellig in de overtuiging dat het tijd is om keuzes te maken, duidelijk keuzes die niet teveel verwateren in het polderen en nuance, de wereld is inderdaad niet zwart-wit maar we kunnen wel een richting kiezen. Het land bevindt zich in een crisis en daar kunnen we alleen maar sterker uitkomen als we fundamentele keuzes durven te maken en een visie duidelijk durven uit te dragen.

Lijstjes met aankondigingen voor maatregelen en korte epistelen overtuigen mij helaas niet. Daar ben ik te kritisch voor. Gegeven, we pakken kleine winsten her en der. Maar we zijn een onderdeel van de coalitie niet van de oppositie.

We hebben elkaar overigens ontmoet in 2007, bij de opening van het academisch nieuwe jaar aan de Wageningen Universiteit, toen ik nog een onbezorgt studentenbestaan leide. Je was daar samen met Wouter Bos, jullie kwamen daar ontzettend sterk en symphatiek over. Dat sentiment mis ik soms, de uitstraling gedrevenheid en zelfverzekerdheid en het maken van keuzen.

Voor nu wens ik jou en je familie fijne feestdagen.

Hartelijke groeten,
Helaas niet meer van Diederik Samsom en/of zijn medewerker gehoord, verder dan lijstjes komen we niet, en dat is nu precies ons probleem. Visie en passie dat is wat ontbreekt in de politiek. Vond de aflevering van Buitenhof, zondag 4 januari afgelopen week ook kei sterk, zeker het kijken waard als je mijn sentiment deelt.

De zondag avond brief (over de zorgwet)

Door MaDLiVe op zondag 21 december 2014 23:23 - Reacties (11)
Categorie: Politiek, Views: 4.562

De zondagavond brief;

Dit is een reactie op de zondags brief die Diederik Samsom stuurt naar zijn achterban (zie onder). Na het lezen van zijn reactie was ik enigszins gestoken. De problemen zijn groter dan de vrije artsen keuze. Ik voel me niet serieus genomen op deze manier, en dat is niet alleen mijn probleem.

Wat een week was het toch. De vrije artsen keuze en een crisis in het kabinet. Dit omdat drie-leden van de eerste kamer besloten te doen wat eigenlijk een meerderheid had moeten doen. Dit is niet alleen een discussie over de vrije-artsen keuze. Dit gaat dieper, dit gaat over het grote privaat experiment. Een experiment waarin we de kern van wat een verzorgingsstaat maakt, ten grabbel hebben gegooid. Een experiment wat er alle schijn van heeft dat het mislukt is, maar waarvan we te trots of te bang zijn om toe te geven de zorg nooit op deze manier geprivatiseerd had moeten worden.. Maar banger zijn we nog om dit terug te draaien, juist de PvdA zou het sieren om in dit stadium met trots achter de drie ‘dissidenten’ te gaan staan. We hebben het geprobeerd, het werkt niet, we moeten iets anders proberen.

Het is een fundamentele discussie. Ons is belooft dat met de privatisering de volgende punten zouden verbeteren. Door concurrentie tussen zorgaanbieders en verzekeraars zou; meer transparantie ontstaan, de prijzen dalen en de kwaliteit zou stijgen.

Het tegendeel is waar, we hebben steeds minder goed inzicht in wat er gebeurd in de zorg, afspraken tussen zorgverstrekkers, verzekeraars en farmaceuten worden in het diepste geheim gemaakt. De transparantie in de zorg scoort verre van een voldoende, terwijl dit essentieel is om de conditie van de verzorgingsstaat goed in te kunnen schatten.(1)

De inhoud van een basis verzekering is wellicht gelijk tussen verzekeraars, echter voor aanvullende pakketten word elke burger bijna geacht een zorg expert te zijn. Pakketten zijn complex en vergoedingen verschillen per verzekeraar, vergelijken is niet makkelijk, zeker niet als de inhoud elk jaar veranderd. De prijsstijging van onze premies piekte in 2006, toen het private stelsel werd ingevoerd. Echter zijn de kosten tussen 2000 en 2012 bijna verdubbeld naar 5600 euro per persoon2. Daarbij komt nog dat het eigen risico bijna elk jaar gestegen is en dat de basis verzekering maar ook aanvullende verzekeringen steeds verder worden uitgekleed. In 2005 betaalde we nog een gemiddelde van 31,25 aan een publiek ziekenfonds, vandaag de dag betalen we 102,17 voor een basis verzekering, in 2015 stijgt het met nog eens 10 euro. In 2008 lag ons eigen risico op 155 euro, inmiddels is dat 360 euro, en in 2015 zal het stijgen naar 375 euro.(2,3)

We kunnen steeds meer in de zorg maar dat ligt meer aan de medische innovatie die komt uit de biomedische sector. Wat kwalijk is, is dat de kwaliteit die je aan zorg krijgt straks afhankelijk is van de grote, diepte en gevuldheid van de eigen portemonnee, dit zien we al in de praktijk. PatiŽnten halen uit angst voor hoge kosten hun medicijnen niet op, of maken geen gebruik van een doorverwijzing naar een specialist.

Wie de optel som maakt zal zien dat dit niet voordelig uitpakt voor wie hij bedoelt was, namelijk de burgers. Deze is voornamelijk goed uitgepakt voor de zorgverzekeraars. VGZ behaalde een winst van 27 miljoen euro in 2011 en 510 miljoen euro in 2013. Qua reserves zitten ze nu op 8 miljard terwijl de toezichthouder al genoegen neemt met 4 miljard. Dit voordeel zou rechtstreeks aan de betaler kunnen worden uitgekeerd.3 Dit is een kwalijke en onacceptabele ontwikkeling.

Wellicht is het belangrijk om te zeggen dat ik me een rasechte sociaal-democraat voel, al sinds ik mij op jonge leeftijd voor politiek begon te interesseren. Dat was niet gedreven door de politici die er zaten, dat werd ingegeven omdat ik dacht dat je als politicus een betere wereld kon creŽren, juist voor de mensen die het het meest moeilijk hebben. De kernzin, ‘de sterkste schouders de zwaarste lasten moeten dragen’ is daarin leidend. Ik weet zeker dat deze redenatie niet exclusief is aan mij, maar dat dit dezelfde motivatie zal zijn geweest voor veel PvdA leden en stemmers. De afgelopen jaren twijfel ik echter. Wordt de huidige partij koers nog wel ingeven door dat mantra? Dit is namelijk de kern van de door sociaaldemocratie gedreven politiek. We weten allebei dat ik niet alleen sta in deze twijfels. De beslissingen die we nemen in deze coalitie doen mij sterk twijfelen.

De reactie van Diederik Samsom op de gebeurtenissen deze week spreekt daarin wat mij betreft boekdelen. Ik ben het dan ook niet eens met Dhr. Samsom. Ik heb zijn brief bijgevoegd. Ten eerste zou het de politiek sieren om uitvoerig onderzoek te doen naar de stijgende kosten in de zorg. Waar komt deze stijging vandaan? De politiek gooit het vaak op de vergrijzing in Nederland maar volgens onderzoeksbureau Nyfer4 zou dit maar 15% van de stijgende kosten verklaren. Privatiseren in een sector waar we sterk van afhankelijk zijn maar waar financiŽle transparantie compleet ontbreekt is zorgelijk.

In zijn brief zet dhr. Samsom in op publieke zorgverzekeraars, maar deze hebben we niet, dit maakt dat de brief direct op losse schroeven komt te staan. Volgens mij zijn we het redelijk eens moeten de zorg terug brengen naar de publiek gereguleerde sector. Het ironische is dat we dit systeem in 2006 hebben vervangen met een privaat systeem. Diederik schrijft dat we niets hebben aan een makkelijk verhaal, maar ik kan niet anders dan onder de gedane en betoogde observaties te concluderen dat de private sector en hun marktwerking ver van de zorg moeten blijven. Het levert teveel onwenselijke scenario’s op die we nu al in de praktijk tegenkomen. Dat is klare, simpele taal.
Het heeft er alles weg van dat de keuze vrijheid straks beperkt gaat worden door een inkomensgrens, en dat is iets wat wij vanuit ons gedachtengoed nooit zouden moeten toestaan. Adri Duivenstijn betoogde dit ook duidelijk.

Beste Diederik, ik denk dat het welzijn van de samenleving en de visie vorming voor ons land veel verder gaat dan kwantitatieve data en daaraan gekoppelde begrippen zoals kosten efficiŽntie en besparingen, echter moeten we wel meten om te weten, en in de zorg is dat alles behalve makkelijk.

Dezelfde visie die onze minister president als een obstakel ziet, zou onze grootste kracht kunnen zijn. Om Nederland gezond te houden is het belangrijk dat we erkennen dat het op deze manier niet goed gaat, dat we niet zeker weten wanneer het goed komt, en hier eerlijk over zijn. Een schip op koers, maar zonder visie weet niet waar het zich op dit moment bevind, maar wellicht erger, ook niet waar we naar toe willen. We zijn een krachtig land, vol potentie! Wat mij betreft aan de PvdA om een duidelijke visie te formuleren en hier een voortrekkers rol in te nemen, ook al moeten we dat in de toekomst wellicht vanuit oppositie doen.


Overigens wou ik je dit stuk van Youp van 't Hek ook niet onthouden.

1:Indicatoren voor kwaliteit in de zorg, rapport 2013, rekenkamer

2:Opinie; In de wurggreep van de zorgverzekeraars, door Bart Uienpeller

3:http://www.zorgwijzer.nl/...emie en eigen risico 2015

4:Rapport Nyfer

brief1
brief 2

Waarom god boos is op de PvdA

Door MaDLiVe op dinsdag 21 juni 2011 21:40 - Reacties (8)
Categorie: Politiek, Views: 4.948

Fuck, ben je net een weekje weg voor veldwerk in Kenia draait je bloed eigen Partij van de Arbeid, waarin de P niet voor progressief staat even een aantal graadjes richting koers middeleeuwen. In gijzeling genomen door opportunistische religie stemmers.

Zo bang zijn we, De partij van de Arbeid, de partij zonder koers. Ik ben wat laat maar internet in deze contreien is wat gammel.

De strekking van de motie: ‘Een zeer strakke motie waarin geen ruimte was voor nuancering en dat kwam neer op, de PvdA is tegen’.

In simpele bewoordingen; we zijn bang om wat electoraat te verliezen voor moreel gewin. Geen solide argumenten, want die manier van praten is te modern. Want debat mogen we wel hebben maar nuance niet. Want dat is stom! De religieuze vrijheidsstrijders varen koers Wilders, vrijheid voor mij, limited voor jou.

Mensen de wereld is al sinds 1980, ter herinnering, toen had bijna iedereen een kleurentelevisie, niet meer zwart wit. Hij is kleurig fruitig en constant in beweging. We ontdekken ook nieuwe dingen, zo ontdekken we bijvoorbeeld dat infectie met HIV niet perse betekent dat je dood gaat maar ook dat sommige dieren geen automata zijn. Met name hoger ontwikkelde dieren hebben een neuraal netwerk dat goed vergelijkbaar is met dat van ons. Neurologen, en dan bedoel ik de mensen die enigsinds objectief zouden moeten zijn, zijn het erover eens dat congnitieve percepties bij veel van dit soort dieren vrij dicht bij onze liggen, hoewel ze overduidelijk niet 100% identiek zijn. Ik hoor de voorvechters van religueze slachting vaak roepen dat de wetenschappers zijn verdeelt. Citeer mij 1 neuroloog die jullie zaak objectief wil behartigen.

En let wel sociaal wetenschappers, advocaten en antropologen weten bijster weinig over neurologie en de ‘exacte’ werking van het brein. Dus geen citaties uit zwakke pseudowetenschappelijke papers in de weekend of story, of het joods islamitische vakblad voor slagers, maar echt strak peer reviewed materiaal. Kun je dat niet (wat ik na mijn eigen korte zoektocht verwacht) gebruik dan aub niet meer het argument dat wetenschap is verdeelt, want dat is hij niet. (wij leren te werken met referenties: http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20069977).

Let wel, ik, niet gelovig, maar wel iemand die in den beginselen respect heeft voor individuen ongeacht het hokje waar je in wilt zitten verbaas me over de starre houding van religieuzen in deze discussie. Pragmatisch wezen is strict verboden. Ritueel slachten levert vaak extra dierenleed op, dat wisten we 50 jaar geleden nog niet maar dat weten we nu wel, en daarmee verschuift, terecht de positie van het dier in onze maatschappij.

Net zoals de positie van de vrouw verschoof toen we er opeens achter kwamen dat ze helemaal niet zoveel onder deden voor mannen (knipoog, vrouwen zijn gelijkwaardig, eerlijk waar en echte mannen houden van vrouwen!). Ze mogen tegenwoordig naast kinderen baren en het huishouden doen ook gewoon werken, in sommige maatschappijen zelfs auto rijden. Of wat toen bleek dat zwarte mensen helemaal niet per difinitie minderwaardig waren. Wonderlijk is het niet, zo gaat dat.

Vrijheid, is belangrijk, ook religieuze vrijheid, maar ook vrijheid kent grenzen wanneer de ‘well being’ van anderen in het geding komt. En met de meest recentelijke inzichten blijkt dat dit het geval is voor hoger ontwikkelde zoogdieren.

Feit, ze stikken in hun bloed, zijn vaak nog bij goed bewustzijn. Er is voorgesteld om de dieren te verdoven, niemand wil dat jullie stoppen met het eten van vlees.

Vleesindustrie is niet de meest mooie industrie, maar dat kleine beetje wat we kunnen doen aan dierenwelzijn moeten we waarborgen of in ieder geval ten uitvoer brengen.
Vinden jullie dat er nog te weinig onderzoek in gedaan in jullie slachthuizen? Durf dan openheid van zaken te geven. Maar dit weigeren jullie structureel, ook al beweren jullie op tv iets heel anders.

God kijkt al eeuwen lang hoofdschuddend naar beneden hoe jullie dat slachten ten uitvoer brengen, zou het zo kunnen zijn dat hij het helemaal niet ok vindt? Dat god bezig was in lab, een paper publiceerde over dierenleed, dat peer reviewde met collega goden en ze samen tot de conclusie kwamen dat slachten anders moet. Maar, gut, hoe gaan ze dat communiceren aan hun maatschappij als die mensen weigeren hun boeken, en oude gedachtes een keer aan rivisie te onderwerpen. Zien jullie het dillema? Waarschijnlijk niet, maar het komt er op neer dat jullie niet naar god luisteren. En dat de kans op het Walhalla een stuk kleiner wordt. Mark my words, ik heb namelijk een direct lijntje.

Dat brengt ons bij het volgende punt, ik noemde jullie opportunisten, jullie staan natuurlijk niet alleen en dat deed ik wel om de volgende reden:

‘Er waren dus nogal wat leden op de politieke ledenraad afgekomen waarvan het overgrote deel een joods/islamitische achtergrond had. Op zich begrijpelijk, maar toen dit agendapunt was afgehandeld was de zaal half leeg. En dat was toch wel jammer want de twee andere onderwerpen waren minsten zo belangrijk en hadden betrekking op de voorstellen over kaalslag onder de sociale voorzieningen en het bestuursakkoord dat alle gemeenten aan de rand van de afgrond brengt.’

Aldus een ooggetuigenverslag, je vraagt je soms af, waar knokken we eigelijk voor? Een beest moet lijden, anders smaakt het vlees niet lekker? Word god boos? Elk mens zal toch begrijpen dat god niet boos wordt als je besluit een levend wezen geen pijn te doen of in ieder geval zijn laatste minuten iets aangenamer te maken, want zo is hij, barmhartig. Dit in tegenstelling tot veel van zijn aanhangers.

Logisch, progressief en pragmatisch, woorden die in elk nieuw geschrift moeten wordt gegrift.

Zo tijd voor mijn 1/2 ster kipfiletje van de lokale supermarkt.


Ps. Excuses voor de spelfouten, lange dag brakke verbinding en een tekort aan slaap.